Eucalyptus (2001) Marmaris-Marmaris

2001Eucalyptus-1Voor de derde keer gaan we een Blue Cruise maken en voor de tweede keer doen we dit samen met de ouders van Marjanne. Waarom we weer voor dezelfde vaarroute hebben gekozen is omdat we hebben horen zeggen dat deze route toch de mooiste is. Er zijn ook Blue Cruises mogelijk vanuit Antallia, Kemer en Bodrum maar we hebben het idee dat we toch nog niet alles gezien hebben. Bovendien is telkens de boot en het gezelschap anders, dus de noodzaak om een andere route te kiezen is er niet echt. Ook deze keer combineren we een Blue Cruise-reis met een weekje appartement en wel in het badplaatsje Turunç, 20 kilometer ten zuiden van Marmaris. In tegenstelling tot de vorige keer gaan we eerst de boot op en gaan we een week later pas naar het appartement. De vlucht en het transfer verlopen goed, alhoewel we een behoorlijke vertraging hebben en we komen ergens in de middag aan op de Eucalyptus in de haven van Marmaris.

De gület waar we de komende week op gaan varen is van een ander type dan de vorige boten. Het stuurhuis zit ongeveer in het midden en het achterschip is in zijn geheel open, waardoor er meer ruimte is. Aan boord hebben we een driekoppige bemanning. Deze bestaat uit de kapitein en een echtpaar die de taak van kok (zij) en bootsman (hij) op zich hebben. De boot is voorzien van 5 hutten en we nemen onze intrek in één van de hutten onder het voordek. Op zich is de inrichting eenvoudig: een tweepersoons bed, een smal gangetje met een kastje en een piepklein badkamertje/annex toilet, alles met grenenhout afgetimmerd. Onze hut ligt ter hoogte van de zwemtrap, dus we moeten uitkijken dat er geen water binnenkomt van de handdouche die boven het zwemtrapje hangt. Zoals gebruikelijk is de binnenkant van de boot voorzien van vloerbedekking. Niet het meest voor de hand liggende materiaal, maar blijkbaar gebruikelijk, want we zijn het op alle boten tegengekomen. De boot is technisch gezien wel in goede staat, maar kleine reparaties worden simpel opgelost met touw, purschuim en tape. De kapitein is een zware, grote kerel die er tamelijk onverzorgd uitziet en geen woord buitenlands praat. Hij heeft het hart wel op de goede plaats, maar de hiërarchie is duidelijk aan boord. Het echtpaar is vriendelijk en behulpzaam en spreekt wel een paar woorden Engels. De huisregels op een gület zijn simpel. Geen schoenen aan boord; gebruikte consumpties zelf pakken en het aantal turven op hutnummer. Aan het einde van de week wordt de balans opgemaakt. Verder een dagelijks ritueel. 's Ochtends 8.30 uur ontbijten, 13.00 uur lunchen en 20.00 uur het diner.

2001Eucalyptus-2Naast ons vieren bestaan de gasten uit een stel van half in de dertig en een gezinnetje met een 11-jarige dochter, allen van Nederlandse afkomst. Omdat er nog gasten moeten komen besluit de kapitein om 's nachts in de haven te blijven van Marmaris. 's Nachts arriveren deze laatste gasten. De volgende morgen blijkt het een Engelse moeder en haar dochter te zijn. De boot vaart 's ochtends vroeg weg. De gület heeft wel masten maar helaas geen zeilen, zodat de gehele boottocht zich op de motor zal gaan afspelen. Het weer is zoals elk jaar fantastisch. Rond deze tijd -eind augustus, begin september- kenmerkt zich door temperaturen rond de dertig graden en een zeer aangename zeetemperatuur. Bovendien is het net buiten het hoogseizoen en is het daarom niet meer zo druk overal.

De boot vaart maar de Encinzik-baai waar deze voor anker gaat. Vanuit hier is het mogelijk een excursie naar het schildpaddenstrand van Dalyan, de opgraving Kaunos en Dalyam zelf te maken. Uiteraard doen we dit niet omdat we in 2000 hier al twee weken hebben doorgebracht. We blijven achter en vermaken ons met zwemmen, snorkelen en spelletjes. Voor de moeder van Marjanne, Diny, is het de eerste keer dat ze snorkelt. Thuis hadden we al een keer geoefend in het plaatselijke zwembad, maar de vuurdoop in zee vindt hier in Turkije plaats. Hoewel nog erg voorzichtig vindt ze het prachtig. Erg veel is er niet te zien. Er zijn wel scholen met voornamelijk kleine visjes, maar de bodem is kaal en er groeit nauwelijks iets. Er zijn wel plekken waar wat meer te zien is, maar in het algemeen genomen is het niet spectaculair. Zeker niet wanneer je ooit in de Malediven hebt gesnorkeld.




Reizensite Marjanne & Rinus Krijnen

Dongen

Alle rechten voorbehouden