Irene (2003) Bodrum-Kos/Simi/Rhodos-Bodrum

BLUE CRUISE BODRUM - KOS - SYMI - RHODOS - BODRUM (30/9/2003 - 7/10/2003)

Klik hier voor het fotoalbum

2003Irene-1Na een week in het appartement Fatih in Gumbet te hebben gelogeerd worden we 's morgens op 30 september opgehaald door een busje van de touroperator om ons te brengen naar de haven van Bodrum, waar de Ileri 1 op ons ligt te wachten. Al gauw blijkt dat deze kleine boot erg vol zal komen te zitten.

De kapitein Fedaj had het erover dat er 11 passagiers mee zouden gaan, naast drie bemanningsleden. Naast de kapitein is er Ali de kok en Hashim de bootsjongen. Met een boot van een lengte van 16 meter is het dus behoorlijk krap. Je hebt maar weinig uitwijkmogelijkheden Al gauw wordt duidelijk dat we dezelfde dag niet zullen uitvaren. De laatste drie gasten zullen pas 's avonds om 11.00 uur aankomen. We krijgen een hut op de punt toegewezen. Hoewel we aanvankelijk denken dat deze wat klein is valt hij reuze mee. Er zijn veel opbergvakjes en het bed blijkt behoorlijk breed. We besluiten Bodrum even in te lopen, om ook de bemanning niet teveel in de weg te zitten op deze wisseldag. De uitlaat van de boot blijkt kapot en zouden we die bij ons vervangen, hier wordt hij gerepareerd. Een smid last de scheur dicht, zodat we weer lawaaivrij kunnen varen. We eten wat in Bodrum, waar het nog erg druk is, wanneer je toch bedenkt dat het einde van het seizoen onderweg is. Na wat te hebben rondgeneusd in o.a. de luxueuze jachthaven van Bodrum, gaan we terug naar de boot. Inmiddels zijn er 6 gasten; naast ons Eric en Marieke, ook uit Brabant en ongeveer van onze leeftijd en Ton en Nel, die tegen de zestig lopen. Net als altijd eten we fantastisch aan boord. De kok Ali doet enorm zijn best er iets van te maken. Wat later komen Sonia en Jamal aan boord, twee jonge mensen uit Rotterdam. Jamal, van oorsprong Marrokaan heeft deze vakantiereis gekregen van zijn Portugese vriendin Sonia. Beiden zijn grotendeels opgegroeid in Nederland en zijn net zo Nederlands als de rest van het gezelschap.Jamal is een vrolijke jongen, waarmee je veel plezier hebt. De eerste avond krijgen we een soort bowl, waarvan telkens een nieuwe kan verschijnt. Het is erg gezellig en rond elf uur komen de laatste drie gasten uit Nederland. Het zijn drie vrouwen: Gerda, Conny en Marja, waarvan de kapitein al wist dat ze zouden komen en waarop hij zich erg erg zat te verheugen, omdat hij ze al kende van een vorige Blue Cruisetocht. Het voordek als slaapplaats wordt door deze drie dames direct bezet. We gaan relatief laat naar bed. Na een wat onrustige nacht ontbijten we de volgende dog rond 9 uur en gaan we rond half elf de haven uit. De boot ligt dubbel, dus het is een hele tour om de boot uit de haven te krijgen. We varen direct door naar Griekenland, naar Kos en gaan daar in de haven voor anker. We zullen hier tot de volgende morgen blijven. Na de lunch gaan we de stad in met zijn tweeën. Deze reis wijkt toch wel af van de vorige Blue Cruises. We leggen bijv. elke avond aan in een haven en een aantal vaste ijkpunten in de tijd, zoals de maaltijden, worden per maaltijd afgesproken. Ook communiceert de kapitein slecht met de passagiers, waardoor er nogal eens wrevel ontstaat over zaken. De kapitein heeft vooraf bijvoorbeeld niet het vaarplan doorgenomen, hetgeen bij alle andere blue cruises tot nu toe altijd het geval is geweest. Hij spreekt overigens behoorlijk goed Engels.

2003Irene-2We bekijken Kos-stad en zien dat Griekenland in de afgelopen jaren behoorlijk is bijgetrokken. De straten zijn geordend, ook de zijstraten zijn netjes en de winkeltjes zijn gevarieerder dan in Turkije. Kos is een oude stad en er zijn veel opgravingen. De prijzen in winkels en horeca zijn Nederlands. Na de goede maaltijd gaan we met een aantal medepassakgiers naar het Hollands Café om voetbal te kijken (Ajax - Brugge) Ajax wint met twee-nul. Daarna gaan we weer terug aan boord en gaan slapen. De volgende ochtend blijken we om zeven uur al te vertrekken richting Symi, echter zonder ontbijt. Pas tegen half twaalf gaan we tot ongenoegen van een aantal gasten ontbijten. Op zich niet erg als dit van tevoren geregeld zou zijn, door bijvoorbeeld wat sandwiches klaar te maken.

Na deze lange en vooral in het begin nogal heftige tocht komen we in een baai in de buurt van Datça. Daar snorkelen we wat en zien erg veel visjes. Na de lunch steekt de Ileri 1 over naar Symi.

Omdat wij van onze touroperator geen reisbeschrijving hadden gekregen was dit voor ons een verrassing. We denken eerst nog dat het onbewoond eiland is, vanwege de zeer geringe vegwtatie, maar wanneer we naderen blijken er toch een aantal plaatsjes op Symi te liggen. We meren af in de haven van Symi en het oogt als een zeer gezellig knus Grieks eiland. Door de bergen lijkt het wel alsof de huizen tegen de rotsen geplakt zitten. Symi is een eiland waar we het wel een week zouden kunnen uithouden. Dat heeft ook de koning van Bahrein gedacht want zijn jacht van 85 meter lang ligt in de haven. We lopen 's avonds nog wat door het zeer romantische en knusse centrum van Symi en eten vervolgens op de boot.

2003Irene-3De volgende dag vertrekken we na het ontbijt naar Rhodos. De kapitein probeert ons over te halen niet naar Rhodos te gaan, maar in Turkije in een aantal baaitjes te gaan liggen. De meerderheid wil echter dat de kapitein zijn programma gewoon volgt. Onderweg naar Rhodos wordt er gevist en Ton zit ook met een lijntje te vissen. Opeens heeft hij beet en hij blijkt een kleine tonijn aan de haak geslagen te hebben. Algemene hilariteit heeft dit tot gevolg. Na aankomst in Rhodos ontstaat er weer een conflict tussen de kapitein en een aantal passagiers. De kapitein wil de volgende dag al terug naar Turkije, maar de meerderheid is van mening dat hij zijn programma moet volgen als er geen belanghebbende redenen voor zijn. Na flink wat discussie en gemor van de kapitein besluit de kapitein toch maar het programma te volgen, wat betekent dat we dus 1,5 dag in de haven van Rhodos blijven liggen. Achteraf zal blijken dat hij wilde voorstellen met zijn allen naar een feest in Datça te gaan en was het een soort verrassing. Wellicht doordat de communicatie stroef verloopt is dit niet overgekomen. Na de erg late lunch (3 uur) gaan we de stad verkennen. Sommigen verklaren dit late tijdstip als een soort wraakactie. Om de spanning wat te breken doen we vooraf nog een spelletje Triominos met vieren, hetgeen een succes blijkt.

De spanning wordt verder gebroken en na de maaltijd vertrekken wij met tweeën naar de oude Middeleeuwse stad, die een wereldcultuurerfgoed van de Unesco blijkt te zijn. De stad is mooi opgezet en gezellig. Marjanne en ik besluiten het museum in het grote paleis te bezoeken. Een erg goeg gerestaureerd gebouwencomplex met een grote verzameling amforen en mozaïek. Het is erg professioneel en goed opgezet. Na dit bezoek gaan we weer terug naar de boot, waar we na een spelletje weer gaan eten. Na het eten gaat bijna iedereen de stad in, behalve Ton en Nel, de kok Ali en wij. We spelen 's avonds binnen Triominos, vanwege de harde wind. Ik ga op tijd naar bed, maar de overige passagiers, die later thuiskomen, vermaken zich nog tot de kleine uurtjes met het Triominos-spel. De volgende ochtend ontbijten we net voor negen uur, spelen nog een partijtje Triominos en de groep valt uit elkaar. Wij gaan met zijn tweeën wandelen in de Middeleeuwse, maar ook 'nieuwe' stad en komen uit bij het zee-aquarium. Dit bezoeken we en blijkt erg de moeite waard voor zijn drie € per persoon te zijn. Daarna eten we in het rustige, maar smaakvolle restaurant Topaz en willen eigenlijk met een toeristentreintje door de stad rijden. Het blijkt echter dat het treintje tussen 12.00 uur en 17.30 uur niet rijdt. We besluiten terug te gaan naar de boot. 's Avonds ontstaat er een discussie tussen Ton en de kapitein over de onderhoudsstaat van de boot. Een discussie die ook al eerder deze week gevoerd werd. Vooral de soms opkomende verstikkende rioollucht irriteert Nel mateloos. De kapitein probeert uit te leggen dat hij daar nu niets aan kan doen, en dat het onderhoud een zaak is van de eigenaar van de boot. Door het temperament van de kapitein en Ton loopt het nogal hoog op, maar door bemiddeling van Eric en Marieke kalmeert de boel toch weer. We gaan met achten eten in Rhodosstad. Eric en Marieke hebben een restaurant uitgezocht, waar we gezellig en met smaak eten. Na twaalven komen we terug op de boot en gaan direct slapen. De volgende morgen gaan we namelijk weer vroeg op pad naar Datça. Inderdaad vertrekt de boot rond half zeven richting Datça. De zee is onverwacht erg kalm en de kapitein vertelt dat hij dit nog niet eerder heeft meegemaakt in de vijf jaar dat hij heen en weer naar Griekenland vaart. Het is zowat windstil. Al voor elf uur zijn we in Datça, een nog niet erg ontwikkeld toeristenplaatsje aan de zuidkust van Turkije. Ik loop even door de straatjes en na het eten vertrekken we naar Kniedos, ongeveer 3 uur varen. In Kniedos gaan we gelukkig weer in een baai liggen.

2003Irene-4In die zin is deze Blue Cruise eigenlijk vermoeiender dan de andere die we gemaakt hebben. Je mist de rust van de baaien 's avonds. Maar in Kniedos vinden we deze weer terug. Ook de sfeer is gelukkig weer geheel opgeklaard; zeker na een goed gesprek tussen Ton en Fedaj, de kapitein. 's Avonds steekt Fedaj de barbecue aan. Deze plaatst de kapitein op de loopplank en we krijgen een erg gevarieerde maaltijd voorgeschoteld. Bovendien is de sfeer opperbest en wordt er stevig wat afgelachen. De stad Kniedos is een oudheidkundige stad, maar niemand heeft erg veel trek om deze stad te bezoeken. De volgende dag wordt er gevist. Met een lijntje met veel haken en een stuk brood vissen Jamal, Ton en Eric wel 12 kleine vissen uit de zee. Ze zijn erg enthousiast. Ook wordt er nog gesnorkeld en gezwommen en Eric duikt een mooie grote hoornschelp op.

Rond elf uur vertrekken we richting Bodrum. Het is weer erg rustig op zee en plotseling verschijnen er 4 dolfijnen naast de boot. Echter voordat ik mijn fototoestel in de aanslag heb zijn ze weer weg. Altijd een prachtig gezicht hoe deze sierlijke beesten door het water bewegen. Voordat we naar de haven van Bodrum gaan leggen we nog even aan op het Black Island, tegenover Bodrum. Daar bezoeken we een thermaal bad. Tegen de randen van de uitstekende rotsen bevindt zich een soort leem, waarmee je je kunt insmeren om een jeugdiger huid te krijgen. Tot wel tien jaar jonger, beweren de Turken. Door aanwijzingen van Fedaj en Marieke vinden we dit leem en smeren ons ten dele in. Het water is lekker lauw (zo'n 32 graden). De entree van 1,5 miljoen lira valt erg mee (1 euro). Na een paar uur hier te zijn geweest vertrekt de boot naar Bodrum. In de haven moeten we weer dubbel parkeren, wat betekent dat je over een andere boot heen moet lopen om aan de kade te komen. Ton, Nel, Marieke en Eric hebben geregeld dat ze 's nachts in hun vervolghotel zullen gaan slapen. Ze zijn toe aan een bad en een goed bed.

2003Irene-5Dit betekent dat de groep na het avondeten, waarin we verse vis krijgen voorgeschoteld, uit elkaar valt. Sonia en Jamal gaan naar de Haman (badhuis) en zullen we niet meer terugzien. Met vijven blijven we achter op de boot, samen met de bemanning. We praten nog wat en het wordt nog erg gezellig, zeker nadat Fedaj met assistentie van Marja een schelpenarmband voor Marjanne maakt. Met Fedaj hebben we het nog over Nederland, waar hij deze winter naar toe wil komen. We rekenen af van de hele week en gaan naar bed. De volgende dag staat onze terugreis gepland. Om zeven uur eten we een ontbijt aan boord, door Ali al vroeg klaargemaakt.Daarna worden we opgehaald in een klein busje en buiten Bodrum overgezet in een grote bus richting vliegveld. Door het slechte weer in Nederland (harde wind en slechts 8 graden) krijgen we een uur vertraging. En dan te bedenken dat we deze gehele vakantie nauwelijks een wolk hebben gezien. Na een voorspoedige terugreis zijn we aan het einde van de middag weer thuis.




Reizensite Marjanne & Rinus Krijnen

Dongen

Alle rechten voorbehouden