Italië (2014)

Excursiereis Golf van Napels (2-9 maart 2014)

foto1Van 2 tot en met 9 maart ga ik op vakantie met mijn broer Peter, zijn vriendin Gemma en zus Franca en bijna dertig andere reizigers met stichting Ganymedes, de reisorganisatie van Jan en Ankie Schippers. Jan is leraar op het Oelbertgymnasium. Mijn jongste zus Franca kent Jan daarom persoonlijk. Ook Franca gaat alleen mee; onze echtelieden blijven thuis. Het wordt een reis met veel culturele uitstapjes naar musea, opgravingen, steden en kerken in de golf van Napels.

Klik hier voor het fotoverslag.

Net voor half vier 's ochtends word ik opgehaald door mijn zwager, die ons - mijn broer, zus en schoonzus- naar de vertrekplaats in Oosterhout brengt. Hier stappen we over in een touringcar die ons naar Schiphol brengt. De groep bestaat uit 31 mensen. Onze familie behoort tot de jongste deelnemers van het stel. De reis verloopt voorspoedig. We checken deels automatisch in. We gaan wat drinken en daarna naar pier C12 waar we instappen in de Boeing 737-700, vlucht HV 6411 van Transavia. Ook de vliegreis verloopt voorspoedig en rond half tien komen we aan op luchthaven Napels. Men haalt ons op in een te krappe bus.
Twee mensen kunnen niet op een stoel zitten. Dit komt omdat op het laatst de groep is uitgebreid en dit blijkbaar niet is doorgekomen bij de Italiaanse agent. Maar er gaan gelukkig veel makke schapen in een hok.
Onze reisleider, Jan Schippers heeft op het laatst moeten afzeggen. Erg jammer. Stichting Ganymedes is zijn geesteskind en Jan is altijd als reisleider opgetreden bij elke reis van deze stichting. Jan is ook een grote kunstgeschiedeniskenner. Zijn vrouw blijkt ernstig ziek te zijn en beiden moeten daarom verstek laten gaan. De reis gaat gelukkig wel door. Yves de Boer - een van de medereizigers - neemt waar. Yves doet het met verve.
We gaan linea recta naar de catacomben van San Gennaro. Een rit van ruim een uur vanaf de luchthaven. Het is regenachtig weer. Gelijk worden we door een klein kind aangesproken dat bedelt. Dat gaan we nog meer zien. We gaan naar beneden en zien een groot aantal graven verdeeld over twee verdiepingen op de grond en in de muren. We worden begeleid door een jonge gids. Ze vertelt in het Engels wat er allemaal te zien is.

De Vesuvius in de sneeuw

We gaan vervolgens naar de Vesuvius, maar eerst gaan we eten in een restaurant aan de voet van deze vulkaan. Na de maaltijd - een verrukkelijke pizza – rijden we een stuk de vulkaan op. Het weer is niet best. Het regent flink. Boven aangekomen blijkt het niet mogelijk de top te bereiken. Er ligt namelijk vers gevallen sneeuw op de top. We kijken wat rond vanaf dit startpunt van de wandeling naar de top. Daarna gaan we naar Castellammare di Stabiae, naar ons hotel Stabia. Onderweg rijden we door Napels en de stad oogt zeer smerig. Veel "onverklaarbaar bewoonde woningen" en andersom, veel troep op straat en een chaos in het verkeer. Het wat ouder hotel waar we verblijven, ligt aan de boulevard van het plaatsje. Het is een flink hotel met 7 verdiepingen. Het is er niet druk; we komen ook buiten het seizoen. Buiten onze groep is er nog een gezelschap van ongeveer 25 personen aanwezig in het hotel. De kamers zijn ruim, de badkamer met douche wat krapper, maar alles werkt en is netjes. Internetten kun je alleen in de lobby. het is wel gratis, maar je moet een code vragen bij de balie.
Franca, mijn zus, is mijn kamergenoot. We zitten op de eerste verdieping op kamer 106 en kijken uit over de straat achter ons hotel. Mijn broer Peter en schoonzus Gemma zitten om de hoek in een kamer.
Tegen zevenen gaan we op de bovenste etage wat drinken alvorens we gaan eten op de zesde verdieping. Het uitzicht vanuit het hotel is mooi. Je kijkt vanuit de voorkant uit over de golf van Napels en op de Vesuvius.
We eten 's avonds en ' s morgens in het hotel. Het menu begint met pasta, daarna vlees en gebakken aardappelballetjes en een ijsje als toetje.
Het diner duurt ongeveer een uur. Na het eten lopen mijn broer, mijn zus en ik nog even de boulevard op. Het is verrassend druk op straat. Veel jongelui, die verzamelen bij de talrijke ijssalonnetjes. Vaak zijn die maar enkele vierkante meters groot, zodat iedereen buiten blijft en aan hangtafeltjes hun eten of drinken gebruiken. We wikken echter binnen ergens gaan zitten. Nadat we de moed al bijna opgeven komen we uit bij het Fashion Café, pal voor ons hotel. Daar drinken we heerlijke cocktails en tegen elven gaan we weer terug naar het hotel. Bedtijd.


De volgende dag is het prachtig weer. De zon schijnt en de baai oogt bijna zomers. We ontbijten vroeg, omdat we de trein moeten hebben naar Napels. Hoewel het lijkt dat we redelijk op tijd zijn vertrekt de trein pas 50 minuten nadat we zijn gearriveerd. De beloofde idyllische reis met de trein langs de Vesuvius blijkt iets anders te zijn. De trein is een forensenbak die bij elke lantaarnpaal stopt en waar we geen zitplaatsen hebben vanwege de drukte. Het openbaar vervoer is wel goedkoop. Voor nog geen drie Euro kun je max. 140 minuten in de trein blijven. Gelukkig doet de trein niet zo lang over de reis naar Napels, maar een uur is hij wel onderweg. We komen aan in het kopstation van Napels. Van daaruit te voet naar de dom. In het begin is er nog even verwarring hoe we moeten lopen, maar met behulp van kaart en iPhone komen we er wel uit.
We lopen de stad in en bezoeken de Monte della Misericordia. Het is een combinatie van museum en kerk. De kerk dateert uit de 17e eeuw. Er hangt een beroemd werk van Carravagio: Zeven werken van barmhartigheid uit 1607. Carravagio is de Rembrandt van Italië wat licht betreft. De zeven werken zijn: hongerigen spijzen, naakten kleden, vreemdelingen herbergen, zieken verzorgen, gevangenen bezoeken, doden begraven. De zeven geestelijke werken zijn: onwetenden onderrichten, twijfelaars raad geven, bedroefden troosten, zondaren vermanen, lastigen verdragen, beledigingen vergeven en voor allen - dood of levend- bidden.
Het museum dat aan de overkant van de kerk staat is ook interessant om te bezoeken. We hebben hier totaal drie kwartier rondgelopen; eigenlijk te kort.
DOMNapelsDaarna gaan we naar de dom. Prachtig van binnen. De dom is gewijd aan Januarius - San Gennaro, de beschermheilige van Napels. We lopen ook hier weer te kort rond, maar het is zeer de moeite waard.
Vervolgens bezoeken we de Capella Sansevero. Een wel zeer barokke kapel, waarin prachtige beelden staan. Het pronkstuk is de gesluierde Christus van Guiseppe Sammartino in het midden. Uit marmer gebeeldhouwd ligt er een Christusfiguur onder een laken. Elk detail van de sluier, allerlei plooitjes, zijn zeer duidelijk zichtbaar: een meesterwerk. Onder in de crypte staan twee geprepareerde skeletten, een man en een vrouw. Je ziet precies alle bloedvaten en aderen zitten. Nog steeds is onbekend hoe de maker, prins Raimondo, dit voor elkaar heeft gekregen.
Na dit bezoek eten we op Plaza Dante, een mooi plein met terrassen. De maaltijd is voortreffelijk en goedkoop en we kunnen lekker in de zon zitten.
Museum1Na de lunchpauze bezoeken we het Archeologisch museum. Het is een super groot museum en we - de familie- besluiten niet de gehele middag hier te blijven. We bezoeken voornamelijk de fresco's en mozaïeken. De bedoeling is dat we op eigen gelegenheid weer naar het station gaan en terug naar Castellammare di Stabiae. Het weer blijft prima. Op de Plaza Bellini gaan we nog even wat drinken en we lopen verder naar het station. We moeten nog even wachten op de trein. Gelukkig hebben we zitplaatsen. Tegen zeven uur zijn we terug in het hotel. We dineren om half acht. Daarna nog even een cocktail drinken in het Fashion Café en dan naar bed.


Op dinsdag gaan we naar Pompeii. Het wordt qua weer de slechtste dag van de week. Na het ontbijt lopen we naar het station. Een forse regenbui krijgen we over ons heen. We moeten met hetzelfde treintje naar Pompeii als waar we gisteren ook mee naar Napels zijn gereden. Het is echter een stukje rustiger en we kunnen nu gelukkig zitten. Pompeii1In de trein worden geen kaartjes gecontroleerd, met een looplicht word je geïnformeerd over de stopplaatsen. Ook in de stations is het zoeken naar een bord met vertrek- en aankomsttijden. Een stationschef ontbreekt. Treinkaartjes zijn wel goedkoop. Zo betaal je per tijdzone. Een kaartje met een geldigheid van een uur kost €1,30 en één van 140 minuten €2,90. In Pompeii Stavi stappen we uit. De ingang van de opgegraven stad is niet ver weg. Op het station ontmoeten we Jeannette, onze gids: een kleine blonde vrouw van ongeveer mijn leeftijd. Ze woont sinds 1987 in Italië in Sorrento en spreekt zeer duidelijk in het Nederlands op een mooie zangerige Italiaanse wijze. Ze heeft een enorme parate kennis van de streek en al haar culturele erfgoed..
Ze zal de rest van de week onze gids blijven, nu Jan is uitgevallen. Pompeii is een complex van 66 ha waarvan 44 is blootgelegd. Juist twee dagen voor ons bezoek was Pompeii nog in het wereldnieuws vanwege twee stukken van opgravingen die waren ingestort. Ter plekke was van enige commotie niets te merken en onze reisleidster zei schamper dat het wellicht een publiciteitsstunt was, want zij kon niet aanwijzen wat er nu gebeurd was. Pompeii laat zich niet zo gemakkelijk beschrijven, maar het is dus een stad die op 24 augustus in 79 na Christus in drie dagen bedolven werd door de as en puin van de Vesuvius. Ruim vier kubieke kilometer aan steen en gruis is over de omgeving uitgestort. Mensen konden nauwelijks vluchten. Of ze werden bedolven door puin en as of ademden giftige dampen in. Ten tijde van de uitbarsting was Pompeii nog in wederopbouw van een aardbeving die 17 jaar eerder plaats had gevonden. Alles boven de 3 meter wat je nog ziet in Pompeii is herbouwd na Pompeii21860, het jaar dat gestart werd met de opgraving. Daarvoor was nauwelijks iemand geïnteresseerd in de resten onder de grond. Behoudens enkele rovers die uit waren op kostbaar goud en zilver hebben mensen zich voor deze tijd zich niet bezig gehouden met deze stad. Men wist wel dat deze stad er lag, maar vooral doordat er een neoklassieke kunststroming opkwam, ontstond er interesse en begon men te graven, Typisch voor Pompeii is dat er veel fresco's en mozaïekvloeren in goede conditie bewaard zijn gebleven. De belangrijkste hiervan zijn tentoongesteld in het Archeologisch museum in Napels.
Ook door as gemummificeerde mensen en dieren zijn gevonden in hun vluchthouding of een houding om zich te beschermen tegen het vallende gesteente. Indrukwekkend. Pompeii3Zoals in elke stad waren er pleinen, badhuizen, winkels, grote en kleine huizen en zelfs een hoerenbuurt. Grappig is dat de winkels in Pompeii nauwelijks qua inrichting verschillen van de huidige winkeltjes in Zuid- Italië. De voorkant kan in zijn geheel open en men staat buiten gelijk al aan de toonbank. Amforen werden verzonken in de toonbank om de koopwaar warm of koud te houden. Het vele marmer dat er moet zijn geweest is grotendeels gestolen of weggehaald en hergebruikt in latere bouwsels. Een aantal van de wat grotere villa's en openbare gebouwen zijn gerestaureerd tot de hoogte die men nog kon reconstrueren. De stad moet drie tot vier woonlagen hoog zijn geweest destijds. Voor de middag worden we onder begeleiding van onze gids rondgeleid. Ze vertelt over de gewoontes, de ramp en de gebouwen. Voor mijn gevoel weet ze alles over deze stad. Met het weer treffen we het, ondanks de wolken, toch wel. Afgezien van een paar stevige buien blijft het droog. Na de lunch gaan we met de familie op pad naar het amfitheater aan het einde van het complex. Er wordt hard gewerkt om gebouwen te restaureren: een kostbaar en tijdrovend karwei. Door de stad heen lopend krijg je wel het gevoel hoe het er moet zijn geweest in de gloriejaren. Niet zo sterk als bijvoorbeeld in Efese in Turkije, maar met wat ondersteuning van boekjes en de gids krijg je een goed idee. Het is er bovendien vrij Pompeii4rustig. We zitten zeer vroeg in het seizoen en dat zorgt dat we overal redelijk ongestoord bij kunnen. Rond half vijf vertrekken we uit Pompeii met de klaarstaande trein. We eten 's avonds in het hotel en gaan daarna nog even naar de bar op de 7e verdieping. Niet echt een gezellig zitje, maar om de dag nog even door te nemen een prima plaats.


Op woensdag gaan we met de bus op pad. Om 8 uur 's morgens vertrekken we onder een zonnige hemel naar Sorrento om Jeannette op te pikken. We rijden door langs de Amalfikust, een rotsige kustlijn van 50 kilometer met maar liefst 1200 stevige bochten. Amalfi1De chauffeur ontpopt zich als een echte vakman op deze smalle kustweg. Langs de Amalfikust liggen prachtige plaatsjes en chique hotels. Het is er adembenemend mooi. Jeannette vertelt prachtige verhalen uit de Griekse mythologie waarmee deze streek is verbonden. Amalfi was in de middeleeuwen een machtige stadstaat zoals Genua, Pisa en Venetië. Na 1200 verloor het haar invloed door strijd met de omliggende machten. We stoppen in het plaatsje en bezoeken de kerk en museum. Het heeft Moorse invloeden. Amalfi heeft altijd handelscontacten gehad met het Midden Oosten. De bouwstijl is daardoor beïnvloed. Sommige delen van het gebouw doen denken aan het Alhambra in Granada of Mezquita in Cordoba. Het is de moeite waard om te bekijken. Je moet niet slecht ter been zijn want je moet eerst 62 treden omhoog om er te komen.
We drinken koffie op een terras in het stadje. De koffie is hier erg duur (€4,00). Maar je kunt ook goedkoper terecht in Italië. We hebben voor dezelfde kwaliteit ook wel eens €1,20 betaald, wat weer erg goedkoop is.
We gaan verder het land in, de bergen over naar Ravello, dat zo'n 350 meter boven de Ravellozeespiegel ligt. Dit prachtige stadje is beroemd vanwege zijn muziekfestivals in de zomer en het operagebouw van de beroemde architect Oscar Niemeyer. Dat gebouw is een soort ufo dat tegen de bergen aan is geplakt. Het past niet echt in de klassieke omgeving van het stadje. Ook hier bezoeken we de kerk. Na dit korte bezoek aan dit stadje vertrekken we richting Paestum. Paestum was, totdat de Via Appia tot Brindisi werd doorgetrokken, een belangrijke handelsplaats. Er stonden o.a. 3 tempels die door het ontbreken van de godenbeelden waarschijnlijk aan de verkeerde goden zijn verbonden. De tempels, tussen 450 en 350 voor Christus gebouwd hebben nog complete zuilengalerijen en liggen prachtig in het landschap. Jeannette vertelt honderduit over de geschiedenis van deze streek. We bezoeken ook het museum waar vooral grafmonumenten met fresco's zijn opgesteld. Op de terugweg zien we een mooie regenboog en beleven we een mooie zonsondergang die vanuit Castellammare di Stabiae zeer goed is te zien. Na het eten ' s avonds gaan we nog even een cocktail drinken bij Fashion Café.

Paestum


Donderdag vertrekken we al vroeg - om 7 uur- richting Sorrento, waar we Jeannette weer zullen ophalen en vanwaar we naar Capri zullen varen. Om 8:35 zitten we al op de AlexMunthe1veerboot, die er zo'n klein half uur over doet om Capri te bereiken. We komen aan in de haven. Daar vertelt Jeannette het programma waar we uit kunnen kiezen. We kunnen met een bootje naar de blauwe grot of met een busje naar Anacapri, dat een stuk hoger ligt. In Anacapri kun je een mooie villa bezoeken en een paar kerkjes. Het weer is zonnig, maar wel winderig en zeker op zo' n rotsig eiland als Capri voel je dat wel. Franca en ik besluiten om naar de villa van Axel Munthe, een rijke Zweedse medicus, te gaan die hier als toerist als eerste een prachtige villa liet bouwen. Jeannette gaat met ons groepje dat deze villa wil bezoeken mee en ze vertelt over de man, die ook weldoener was voor de armen op het eiland, maar zich ook als natuurliefhebber, architect en schrijver ontpopte. Bovendien was hij jaren lijfarts van het koninklijk huis in Zweden. De villa kent een aantal kamers, niet supergroot, en een prachtige tuin tegen de rotsen. Het heeft ook een zeer fraai uitzicht over de omgeving. Na dit bezoek gaan we nog gauw even naar de San Michel kerk met een zeer typisch majolica vloer, waar AlexMunthe2een heel tafereel is afgebeeld met beesten. Vlug daarna naar de bus om af te zakken naar Capri, waar we de lunch gebruiken.
Na de middag blijven wij in Capri. Een aantal van onze reisgenoten gaan naar de Villa Jovis, een villa van de Romeinse keizer Tiberius, die hier beschermd door de natuurlijke omgeving van het eiland rustig kon leven. Jeannette trekt met ons en de rest Capri in. We bezoeken de zuidkant van het eiland en komen uit in de tuinen van Augustus, aangelegd door de Duitser Krupp, begin 20e eeuw. Je hebt daar een prachtig uitzicht over de zee en de rotsen. Na de wandeling belanden we in het stadje en drinken we wat op een terras. Een half uur voor vertrektijd lopen we nog even door de kerk en om de kerk door de supersmalle straatjes. In tegenstelling tot Napels zijn de straten er erg schoon. Men is vooral bezig het eiland voor het komende seizoen in orde te maken. Overal zijn bouwvakkers aan de slag. We vertrekken rond half zes terug naar het vasteland. Via Sorrento vaart de boot terug naar Castellammare di Stabiae. De dag eindigt zoals de meeste: eten in het hotel en een cocktail in het Fashion Café.


Vrijdagochtend vertrekken we om 9 uur met de bus naar Pozzuoli. Jeannette vertelt over de stad en de streek onderweg. We rijden ongeveer een uur naar het noorden. In de stad aangekomen bezoeken we het amfitheater. Dit theater is onder de grond interessanter dan boven de grond. Ook vandaag hebben we weer prima weer: zo' n 17 graden en half bewolkt. Pozzuoli1Na het bezoek aan het theater rijden we de stad nog even door voordat we naar De Vulcano Solfatare vertrekken. Het is een slapende vulkaan die nog wel activiteit vertoont. Links en rechts ontsnapt er stoom uit de grond en het stinkt er naar rotte eieren (zwavel). Na het bezoek aan de vulkaan gaan we wat eten en daarna naar Cuma. In Cuma bezoeken we de grot van het orakel van Sybille en de Apollo tempel, hoewel daar niet veel van over is. Het geheel ligt in een parklandschap. Rond drie uur gaan we naar het museum Antiquarium Nazionale di Boscoreale; een extraatje in de reis door Jan Schippers vanuit Oosterhout nog geregeld. In dit kleine museum zijn veel gebruiksvoorwerpen te zien. Ook vond Yves hier een stuk met sedimenten uit het vulkanisch Vesuviusgebied, zodat hij kon uitleggen hoe het geologisch had gewerkt tijdens en na de uitbarsting van 79 na Christus.
Na het eten gaan we naar de zevende verdieping om nog een drankje te drinken. Daarna gaan we naar bed.

CumaStabia


 Dag8

De voorlaatste dag is aangebroken en de laatste dag dat we ergens naar toe gaan. Op het programma staan een opgraving in Ercolane en een villa in Oplontis (van Pompeja). De opgraving in Ercolane is erg mooi en relatief gaaf. De muren die zijn blijven staan zijn hoger dan in Pompeii, waardoor de sfeer van het stadje nog beter te proeven is. Frappant is dat tot 1980 er slechts 3 lijken gevonden zijn in de stad na de uitbarsting van de Vesuvius. Het leek erop dat iedereen was gevlucht. In 1980 is men begonnen aan de zeezijde om de stad verder uit te graven. Daar trof men in de boothuizen aan het strand 300 lijken aan. Blijkbaar waren de inwoners richting zee gevlucht, maar kon men daar ook niet weg komen.
Hier nemen we als groep afscheid van Jeannette. We hebben wat gecollecteerd voor ze en we zetten haar in het zonnetje. Ze is een fantastische gids. Na het bezoek aan deze mooie opgraving eten we wat in het stadje om daarna met de trein naar de villa Oplontis te gaan een paar dorpjes dichterbij. Deze villa, bewoond door Pompeja, de tweede vrouw van keizer Nero, is erg uitgestrekt en beschikt over zeer fraaie fresco's. Dit is tevens onze afsluiting van de excursies. We nemen op het station persoonlijk afscheid van Jeannette.
's Avonds krijgen we van Jan Schippers uit Oosterhout een aperitief aangeboden. We dineren in een ander deel van de eetzaal, vlakbij de pianovleugel. Na het eten speelt Peter, mijn broer, nog een aantal stukken op de niet-bepaald-gestemde vleugel. Ook wordt Yves door Ben, één van de vaste reizigers van Ganymedes, namens ons in het zonnetje gezet. Terecht, want Yves heeft de groep fantastisch begeleid. Na deze maaltijd rekenen we af in het hotel. De weekrekening blijkt erg mee te vallen. We hebben voornamelijk lekkere lokale wijn gedronken, wat niet zo duur blijkt te zijn. Daarna gaan Franca en ik voor de laatste maal naar het Fashion Café. Het is er nu veel drukker met veel jongelui. We drinken er nog een cocktail en we gaan daarna naar het hotel. Tijd om te gaan slapen. Morgen moeten we om zes uur op voor de terugreis: de dag van het grote wachten.

Oplontis


Op zondag 9 maart staan we op tijd op en gaan om 7:15 uur met de bus naar het vliegveld. Om 10:40 uur vertrekt het vliegtuig en rond 13:00 uur landt het vliegtuig op Schiphol. Ook in Nederland is het prachtig weer. Nog nooit is het er op 9 maart zo warm geweest. We gaan met de bus terug naar Oosterhout, waar we afscheid nemen van elkaar en worden opgehaald door mijn zwager
De culturele vakantie is voorbij. Enorm veel gezien, meer dan 1000 foto's, voeten die moe zijn en een mooie ervaring rijker. De reünie is al gepland.




Reizensite Marjanne & Rinus Krijnen

Dongen

Alle rechten voorbehouden